Прызначэнне Паўла Муравейкі намеснікам кіраўніка Адміністрацыі прэзідэнта Беларусі: магчымыя прычыны і задачы

28 верасня 2026 г. Аляксандр Лукашэнка правёў істотную кадравую перастаноўку ў кіраўніцтве беларускага ваеннага блока: начальнікам Генеральнага штаба — першым намеснікам міністра абароны прызначаны Уладзімір Белы, які раней займаў пасаду намесніка міністра абароны — начальніка Галоўнага ўпраўлення баявой падрыхтоўкі. Былы начальнік Генеральнага штаба Павел Муравейка прызначаны намеснікам кіраўніка Адміністрацыі прэзідэнта.

Павел Муравейка займаў пасаду начальніка Генеральнага штаба — першага намесніка міністра абароны з мая 2024 г. Да гэтага ён меў працяглы досвед працы ў аператыўным кіраванні Узброенымі Сіламі і займаў пасаду першага намесніка Дзяржаўнага сакратара Савета бяспекі.

Такім чынам, яго прафесійная кар’ера спалучае два напрамкі:

  • аператыўнае і стратэгічнае ваеннае планаванне;
  • міжведамасную каардынацыю ў сферы нацыянальнай бяспекі.

28 верасня 2026 г. ён быў выведзены з непасрэднага кіраўніцтва Генеральным штабам і пераведзены ў Адміністрацыю прэзідэнта. Яго месца заняў Уладзімір Белы.

З пункту гледжання інстытуцыйнай іерархіі гэта паніжэнне, а не павышэнне. Муравейка больш не з’яўляецца другім паводле службовага становішча кіраўніком Міністэрства абароны і не мае непасрэдных паўнамоцтваў у дачыненні да Генштаба і войскаў.

  1. Сітуацыя ў Мачулішчах. Пасада начальніка Генеральнага штаба — першага намесніка міністра абароны прадугледжвае непасрэднае кіраўніцтва вышэйшым органам ваеннага кіравання, тады як намеснік кіраўніка Адміністрацыі прэзідэнта не мае аналагічных камандных паўнамоцтваў у дачыненні да Узброеных Сіл.

  Таму гэтае перамяшчэнне можа быць звязана з нядаўняй інфармацыяй пра затрыманне афіцэраў УС РБ. 21 верасня «Наша Ніва» паведаміла пра затрыманне не менш як дзесяці дзейных і былых вайскоўцаў, звязаных з 50-й змяшанай авіябазай у Мачулішчах. Паводле версіі крыніц выдання, падставай сталі іх кантакты з былым падпалкоўнікам Дзмітрыем Зарэем, якога беларускія сілавікі звязваюць з Валерыем Сахашчыкам. Сярод затрыманых, паводле гэтых звестак, ёсць палкоўнікі і дасведчаныя пілоты. Варта ўлічваць, што «Наша Ніва» даволі часта выкарыстоўваецца для публікацыі дастаткова адчувальнай, правакацыйнай інфармацыі, якая можа быць даступная пры ўмове прамых сувязяў з беларускімі спецслужбамі.

Калі гэтыя звесткі праўдзівыя, гаворка можа ісці не пра адзінкавы выпадак, а пра больш шырокае расследаванне кантактаў дзейных вайскоўцаў з асобамі, звязанымі з беларускімі апазіцыйнымі структурамі.

Супадзенне ў часе выклікае асобную цікавасць.

21 верасня — публікацыя пра затрыманні.

28 верасня — змена начальніка Генштаба і перавод Муравейкі ў Адміністрацыю прэзідэнта. Інтэрвал складае прыкладна адзін тыдзень.

Калі звесткі пра затрыманні пацвердзяцца, іх значэнне можа выходзіць далёка за межы адной авіябазы (што малаверагодна).

Мачулішчы — адзін з найбольш важных аб’ектаў беларускай ваеннай інфраструктуры. Тут знаходзіцца 50-я змяшаная авіябаза, звязаная з эксплуатацыяй авіяцыйнай тэхнікі і забеспячэннем паветранага складніка Узброеных Сіл РБ, а таксама РФ.

Таму выяўленне групы дзейных вайскоўцаў, якія, як мяркуецца, падтрымлівалі кантакты з асобамі, звязанымі з апазіцыйнымі структурамі, патэнцыйна азначае праблему не толькі дысцыпліны, але і контрразведвальнай абароненасці ваеннага апарату.

У такім выпадку перад кіраўніцтвам краіны паўстаюць пытанні:

  • наколькі надзейны афіцэрскі корпус;
  • ці існуюць іншыя падобныя кантакты;
  • якім чынам праводзілася праверка вайскоўцаў;
  • ці маглі перадавацца звесткі;
  • ці існуе ўплыў апазіцыйных структур унутры ваеннага апарату;
  • наколькі эфектыўна ўзаемадзейнічаюць КДБ, Міністэрства абароны і Генеральны штаб;
  • хто адказвае за прадухіленне падобных сітуацый.

У гэтых умовах зліў у апазіцыйныя СМІ інфармацыі пра затрыманне мог быць формай ці рычагом ціску на высокапастаўленых асоб у Міністэрстве абароны і сродкам аслаблення іх пазіцый. Магчыма, гэта сведчыць пра сур’ёзнае супрацьстаянне ўнутры сілавых структур паміж ваеннай разведкай і КДБ.

Адначасова КДБ і Лукашэнка хацелі пазбегнуць сур’ёзнай палітычнай шкоды, калі б высветлілася, што ў Генеральным штабе або іншых структурах Міністэрства абароны мела месца сур’ёзная ўцечка інфармацыі. Таму пераход Муравейкі ў Адміністрацыю прэзідэнта на больш нізкую пасаду азначае «ганаровую і бясшумную адстаўку» і прадугледжвае далейшую чыстку ваеннага апарату.

  • Мілітарызацыя апарату дзяржаўнага кіравання. Разам з тым рашэнне можа мець больш складаны палітыка-адміністрацыйны сэнс. Лукашэнка заявіў, што яму неабходна мець «некалькі альтэрнатыўных пунктаў гледжання» на сітуацыю ў сілавых структурах, і падкрэсліў неабходнасць непасрэднага кантролю за новым ваенным апаратам не толькі праз Дзяржаўны сакратарыят Савета бяспекі, але і праз Адміністрацыю прэзідэнта.

Аднак дубляванне функцый у цяперашняй сістэме кіравання не мае асаблівага сэнсу, тым больш што Адміністрацыя прэзідэнта выконвае кіраўніцка-палітычныя, а не ваенныя функцыі.

  На гэты момант таксама не вызначаны дакладныя функцыі і задачы, якія Муравейка будзе выконваць на новай пасадзе.

Можна меркаваць, што да іх будзе адносіцца рэалізацыя новага цыкла абароннага планавання Беларусі на 2026–2030 гг., у распрацоўцы і прадстаўленні якога ўдзельнічаў менавіта П. Муравейка.

Муравейка ў снежні 2024 г. тлумачыў, што «Задума абароны» ахоплівае не толькі армію, але і эканоміку, дзяржаўныя органы, інфармацыйную і іншыя сферы, а затым павінна пераўтварацца ў канкрэтны План абароны. У 2025 г. быў ухвалены ўжо План абароны Беларусі на 2026–2030 гг., які прадугледжвае, у прыватнасці, меры па забеспячэнні ваеннай бяспекі, гатоўнасці да адбіцця агрэсіі і дзеяннях дзяржавы пры ўзнікненні ваенных пагроз.

  План прадугледжвае:

– Падрыхтоўку ўсёй дзяржавы да абароны, а не толькі УС.
У дакуменце разглядаюцца дзеянні дзяржаўных органаў і розных сфер — ад эканомікі да ваеннай сістэмы.

– Розныя варыянты ўзброенай абароны Беларусі пры сучасных канфліктах — гэта значыць сцэнарыі дзеянняў дзяржавы і Узброеных Сіл пры ўзнікненні ваеннай пагрозы або агрэсіі.

– Падрыхтоўку эканомікі да вайны.

Прадугледжваецца вызначэнне неабходных матэрыяльных рэсурсаў, наступнае ўвязванне задач абароны з бюджэтам і фінансава-эканамічным планаваннем.

– Вызначэнне роляў дзяржаўных органаў.

Для розных напрамкаў павінны быць вызначаны канкрэтныя органы, адказныя за іх рэалізацыю, і комплекс адпаведных мерапрыемстваў.

– Функцыянаванне дзяржавы ва ўмовах вайны.

Гэта значыць, гаворка ідзе пра тое, як павінны працаваць дзяржаўныя органы і эканоміка пры пераходзе ад мірнага часу да ваеннага.

– Улік досведу 2020 г. і вайны Расіі супраць Украіны.

Тут асобны аспект мае выкарыстанне БПЛА і абарона грамадзянскай інфраструктуры.

Таксама сюды ўбудоўваецца працэс расійска-беларускай ваеннай інтэграцыі

Муравейка мае досвед удзелу ў сумесным ваенным планаванні Беларусі і Расіі.

Таму яго веды могуць выкарыстоўвацца для прэзідэнцкага кантролю над:

  • Рэгіянальнай групоўкай войскаў;
  • аб’яднанай сістэмай СПА;
  • сумеснымі вучэннямі;
  • расійскай ваеннай прысутнасцю ў Беларусі;
  • ваенна-тэхнічным узаемадзеяннем;
  • развіццём сумеснай ваеннай інфраструктуры.

З улікам гэтых пазіцый прызначэнне Муравейкі выглядае лагічным, аднак функцыі, якія могуць быць ускладзены на яго, у значнай ступені перавышаюць фармальныя паўнамоцтвы ўнутры Адміністрацыі прэзідэнта.